Jedną z inicjatyw, podjętych przez Stowarzyszenie z okazji jubileuszu 650 – lecia praw miejskich magdeburskich Dębowca, było zorganizowanie izby pamięci. Po obchodach jubileuszowych część zgromadzonych wówczas pamiątek wróciła do właścicieli. Pozostała jednak znaczna liczba zdjęć, dokumentów oraz przedmiotów użytku codziennego i związanych z działalnością rzemieślniczą Dębowca. Znalazły one swoje miejsce w siedzibie Stowarzyszenia w „Starej Szkole” i dały początek obecnym zbiorom. Od tamtego czasu systematycznie one rosną. Obecnie w ich zasobach znajduje się spora grupa dokumentów związanych z Dębowcem,  z przełomu XIX i XX w, świadectwa szkolne, zdjęcia obrazującewygląd przedwojennego Dębowca, w tym rekonstrukcja rynku,   oraz dawnych jego mieszkańców. Sporą część zbiorów stanowią narzędzia rzemieślników – szewców, piekarzy, stolarzy a także przede wszystkim masarzy i  tkaczy, z działalności których Dębowiec był szeroko znany. Można tu zobaczyć oryginalny dębowiecki warsztat tkacki a także wyroby tkackie. W ostatnim czasie zbiory wzbogacone zostały o wyroby dębowieckich snycerzy – figury świętych z poprzedniego wystroju kościoła parafialnego,  dawne lichtarze, orły z  dawnego katafalku,  feretrony a także szopkę bożonarodzeniową, przez lata wystawianą w kościele parafialnym. Ze ścian spoglądają na zwiedzających portrety dawnych mieszkańców, w tym osób znaczących w historii jak prof. Stanisława Pawłowskiego czy ks. Aleksandra Szelągowskiego. Stowarzyszenie jest także w posiadaniu  wizerunków byłych proboszczów dębowieckich.  Ma nadto zdjęcia i przedmioty związane z Gwardią Dębowiecką.

         Zbiory te pozwoliły na zorganizowanie wystaw tematycznych - poświęconej kompanii „Dębowiec” Obrony Narodowej, związanych z regionem ofiar  Katynia i Miednoje oraz wystawy  zdjęć Pawłowskich i Wiśniewskich, zorganizowanej z okazji zjazdu rodzinnego.

         W izbie odbywają się lekcje historii a wśród  odwiedzających są także   potomkowie dawnych mieszkańców Dębowca. Wpisy w księdze pamiątkowej świadczą, że ta inicjatywa znajduje zrozumienie a zbiory wzbudzają znaczne zainteresowanie.

         Rozbudowujące się zbiory, z uwagi na szczupłość pomieszczenia, nie są możliwe do pełnej ekspozycji. Stowarzyszenie czyni starania o pozyskanie dodatkowej powierzchni wystawowej. Być może czy to remont strychu szkolnego czy też  z dawna oczekiwany dalszy remont „szpitalki” pozwoliłyby na pełniejsze wyeksponowanie zasobów Izby Muzealnej.